27 Nisan 2012 Cuma

Şarkıcı

Şarkısını binlerce kişiyle birlikte söyleyen bir şarkıcı gibiydim o akşam. Ne şaşkın gülümsemelerim, ne de dolan gözlerim hiç kimseye garip gelmemişti bu yüzden. Oysa daha önce hiç, binlerce kişiyle birlikte şarkı söylememiştim ben. Aslında o akşama kadar, kimseye şarkı söylediğimi bile hissettirmemiştim.
Benim kelimelerim hep müziksizdi sanki, dudaklarımdan dökülürken. Hep yalnız ve kederli. Benden çok onlar yani. Ama işte o akşam, onlar birer birer uçuşup dururken bakakaldım arkalarından, arkadaşlarının ısrarlarına dayanamayıp, çocuğunun sokağa çıkmasına nihayet izin vermiş bir anne gibi temkinli. Ama sen, yine de kimseye anlatma şarkı söylediğimi.
Her şarkıya saklanmış başka bir anıyı hatırladığımda hüzünlendiğimi de. O şarkılarla yeniden yaşadığım acı-tatlı günleri ve belki de bu yüzden, bittiğinde kendimi o kadar yorgun hissetimi de. Ben sana söyledim ama, sen kimseye söyleme.
Çünkü ömründe bir kere bile şarkı söylemişsen eğer, kendine rağmen, suskun kalamazsın bir daha öyle. Yarım bıraktığın cümleleri gökyüzüyle tamamlayamazsın. Mutluluğunu anlatamazsın mesela, dönüp yüzünü denize. Olsa olsa, üç noktaların avcunun içinde, gözlerin de o üç noktadan hâllice, bir yerinden söylemeye başlarsın o şarkıyı. Ve bilirsin, hiç söylenmeyecek cümleleri bile en olağan biçimde söyleyeceğini, o şarkıların içinde.

5 yorum:

Kelimeler Dunyasi dedi ki...

Bağıra bağıra söyledim bazen şarkılarımı/sırf biri duysun diye..Duyulduğunu sanmıyorum bu yüzden/şarkı söylemenin en güzeli/kendin için söylemek..sen kendin için söyle şarkılarını..

Zeugma dedi ki...

Kelimeler neler yaptırır insana.
Şarkılarla birlik olur kimi zaman.
Gün gelir yakalanırsın işte böyle
Bir yerinden,
Ucundan kıyısından...

Gökyüzüyle tamamladım ben onları..
Aramızda ;)

K.C.S. dedi ki...

Bir şarkıda ben tutturdum şimdi...

luna sesi dedi ki...

sahneye çıkacak olan kadar heyecanlandığımı bilmesin kimse diyorum. şarkılar söyleniyor...

baki sevgi.

nil dedi ki...

"ben artık şarkı söylemek istiyorum" demiş bu yazı nazım'ca..