26 Mayıs 2011 Perşembe

Yanık

Bir damlacık sıcak suyun ettiği, parmağımın yarım saat sızlaması. Ve o sızının diğer bütün sızıları yeniden anımsatması. Ufacık bir rüzgâr beklerken açık pencerelerden, hep o acıyı canlı tutan sıcaklıklarla insanın canının yanması. Ve birçok şey gibi, insanın o acıya da alışması. Aylardan mayıs olsa da, içindeki takvimin rotasından şaşması. Ve ne yazık, sonucun hep aynı olması...

10 yorum:

Syrakusa dedi ki...

harikulade ama birgün güldürecek bişey yazınca Bankada 3 takla atmazsam adiyim!
:)

Kara Kalem dedi ki...

arkadaşın yorumuna katılıyorum :)) kavga yok tamammı :))

beenmaya dedi ki...

sevgili Syrakusa seninle aynı zamanlarda benzer niyetlerde bulunmuşuz sen yorum ben mail olarak. şimdi ben parpali'ye kendisinde o potansiyle olduğunu ısrarla söylemekteyim de olur da bir gün bu potansiyeli bize gösterirse sen o taklaları atacak mısın merak etmekteyim :)) ha eğer atacak ve bunu da bize görüntü vb. şekillerde kanıtlayacaksan o zaman ben de parpali'ye hadi be hatun sırf bunun için bile denemeye değer derim :))

Parpali dedi ki...

Öğretmenim Maya saçımı çekiyor :) Syrakusa 3 takla atamayacağını bildiği kadar, benim o yazıyı yazamayacağımı da biliyordur bence. Ama mevzuu şuduryine de; "Sende ben imkânsızlığı seviyorum, fakat asla ümitsizliği değil"
Ve sevgili Kara Kalem; kavga yok, için rahat olsun :)

Adsız dedi ki...

ey zaman,
takvimli anların toplamı
mayısların efendisi
kiraz çiçeği müjdecisi
tek sana geçmez sözüm!

A

Parpali dedi ki...

Sözümün geçmemesine sözüm yok aslında ama... azıcık hakkıyla aksa.

Adsız dedi ki...

o haktır ki
kime varacağı bilinmez
haksızla resmi nikah yapar da
haklıya imam bile düşmez

A

Adsız dedi ki...

ve

http://www.youtube.com/watch?v=5vZrsTbP0e4


A

amenna dedi ki...

Hüzün güzeldir, dalıp gitmek güzeldir, hüzün hele ki bir kadını güzelleştiren nadide şeylerdendir....

Parpali dedi ki...

Adsız; ilk dinlediğim anda bayıldığım şarkıdır o. Vedat'ın sesiyle daha da güzelleşen.

amenna; hüzünlendikçe güzelleşir miyiz bilmiyorum ama, güzel şeyler azaldıkça hüzünleniyoruz, orası kesin. ;)