23 Nisan 2010 Cuma

Büyü de baban sana...

Anlamsız seslerle bir şeyler anlatırken etrafına, seni anlamadıkları için üzülme çocuk. Olanları onların kelimeleriyle anlatamıyorsun diye sıkılma. Büyüdüğünde, sana kendi düşüncelerinin kelimelerini söyletmek isteyenler olacak, sen aldırma. "Büyü" diyecekler sana. "Artık çocuk değilsin" diyecekler. Sahtekârlığı büyümek diye sunacaklar önüne. Başka türlü bakacaklar gözlerine. Sen öyle bakma!
Üniformalar gibi kuşanılmaya hazır duyguları olacak onların. Birkaç süslü kelime öğrenip, çıkacaklar karşına. Ellerini uzatacaklar karanlıktan. Sakın tutma. Gerekiyorsa eğer, düş; kanasın dizlerin. Ama yardımlarına ihtiyaç duyma.
Ağlama çocuk. İstediğini ağladığında alacağına inanma. Sonra hep ağlatırlar seni. Ya da onlar gibi sahte gözyaşları dökmeni beklerler. Sakın onların gözyaşlarına kanma.
Ah çocuk... Bir gün seni de bırakacaklar yarı yolda. Dünya başına yıkılmış gibi gelecek, ne olduğunu anlayamayacaksın. Ama ne olur, yolun orada bittiğini sanma!

1 yorum:

Onuncu Köyün Adamı dedi ki...

Ah çocuk senin çocukluğunu içindeki çocukluğu yok etmeden büyük olgun güzel insan haline getirebilsek..