22 Şubat 2010 Pazartesi

Önce aşk , sonra göç başlar

Bir çocuğun eline tutuşturulmuş, iki ekmek parasıydı, gizli saklı yaşadığım sevgi. Üstü yoktu. Bakkala gitmenin heyecanından yoksun gönlüm, bu yüzden hep aç kalıyordu. Ama sen, özenle boyanıp süslenmiş dört duvarlar içinde, üzerine naylon geçirilmiş, steril bir hayat sürüyordun; hiçbir şeyden etkilenmeden. Ve farketmedin yok oluşumu, bütün duyguları çıkarmamı isterken kimliğimden...

3 yorum:

aksamsefası dedi ki...

Dört duvar içindekinin durumu seninkinden daha acıklı.

Hemen Sonra dedi ki...

Bu nasıl bir gözlem yeteneğidir.
çok etkilendim, burdan size her gün ekmek göndermeliyim.

Parpali dedi ki...

Teşekkür ederim.