29 Haziran 2011 Çarşamba

Çakmak

Teninin esmerliğine ve akşamın koyulaştırdığı sokak aralarına rağmen, ışıltılı bir mücevher gibi parıldıyor; ağzı hiç kapanmamışken, ona inat, derin bir uykuya dalmış gibi duran, devinimsiz gözleri. Uzattığı çakmağın ardından gelen, çocukluğunun mu, şivesinin mi baskın olduğuna bir türlü karar veremediğim ısrarcı kelimeleriyle, anne-babasına istediğini aldırana kadar uğraşan çocuklardan bir farkı yok aslında. Ama hayat kim bilir nasıl bir oyun oynadı da düşürdü onu bu kalabalık ara sokaklara.
Bütün çocuklar gibi, eli kolu hiç durmuyor konuşurken. Sanki az sonra kanatlanıp uçacak bir kuşmuş gibi, salınıyor sürekli iki yanında. Sen de bilirsin, en çok çocuklar benzerler çünkü kuşlara. İstedikleri her şeyin gerçekleşebileceğine dair o saf inançlarını kaybetmezler büyüyene kadar. Ya da en azından, öyleydi bir zamanlar.
Gözleri mi yoksa elindeki çakmağın rengi mi daha siyah diye düşünürken, uzanıp alıyorum taşıdığı paketin içinden en renklisini. Gözleri ona kalsın istiyorum. Oysa satmayı başardığını anladığı anda, alev gibi bir parıltı geçiyor onun siyah gözlerinden. Ah çocuk diyorum, hayatını ateşe verenleri ihbar ediyorsun aslında sen, o çakmağı böyle ısrarla satmaya çalışırken. Oysa kimse dönüp de bakmıyor senin yangınına, sen işte böyle, sessiz sedasız bütün hayatını haykırırken.

7 yorum:

AVRAM dedi ki...

Hani bir zamanlar ben, bunlardan öykü yapsana demiştim, hatırlar mısın? Özür.. Herbiri zaten zaten öykü...

nil dedi ki...

...ki iki paragrafta bir öyküyü anlatabilmek, hele ki birden çok hayatı anlatan bir öyküyü anlatabilmek nasıl bir yetenektir parpalicim ?.. keyifti yine, hep hep yaz...

Azura dedi ki...

Söylemiş miydim, bazen diyecek birşey kalmıyordu hani. En iyi sen bilirsin bunu.

beenmaya dedi ki...

hem de ne öykü!

E S M İ R dedi ki...

içime çakmak çakmak işledi yalaza tutulmuşçasına yanık kelimeler-in!!.duman içinde, sisli ve soluk yüzleri gördüm adeta satır aralarında!..kaç hayatlar alev al/dı kimbilir o uzanan ellerden!..

çok anlamlı, kelime oyunlarıyla anlatılan öykü tadında bir yazıydı...kalemin ve yüreğin dert görmesin...sevgilerimle, güzel bir haftasonu dilerim sevgili parpali...

Syrakusa dedi ki...

Bildiğim iyi bir yayıncı var..

oyumben dedi ki...

Bir çocuk gibi çakmak çakmak bakar gözleri çakmağı çakarken. :)