3 Kasım 2010 Çarşamba

Bu sabah

O paytak yürüyüşüne gülümsemekten kendimi alamazken, çok sevdiğim bir kokuyu duymuşçasına, yanaşıp, yanağına bir öpücük kondurduğum o küçük çocuk, gözlerime öyle gülümseyerek bakmasaydı eğer; her şey çok daha farklı olurdu. İçimde bir topak halinde duran o duyguları farketmiş gibi, "beni kandıramazsın" edasıyla, o minicik elini yanağıma dokundurmasaydı ve ben, öyle tatlı tatlı gülümserken, birdenbire ağlamaklı olmasaydım; her şey daha kolay olurdu. Olur muydu?

4 yorum:

Syrakusa/Beter Böcek dedi ki...

Olurdu..

beenmaya dedi ki...

bir sonrakine kadar evet olurdu...

Parpali dedi ki...

"Peki o zaman niye olmadı?" diye sorarlar adama Syrakusa :)

Ve siz küçük hanım; :) bu akşam siz mi beni bu hâlimden kurtarırsınız, yoksa ben mi sizi ruh hâlime ortak ederim bilinmez :)

beenmaya dedi ki...

bakacağız ve göreceğiz :)))