4 Aralık 2009 Cuma

Vazgeçiş

Kaybettiğim bir şeyi bulmuş gibiydim, seninle karşılaştığımda. Ve bütün doğrularımı yitirmiştim sanki, bir çırpıda. Ben hayır dedikçe, kalbim evet diyordu ya; bir kez daha anlamıştım ki, insan en çok kendine kızıyordu, suçlu aramaya başlayınca.
Belki ilk defa, ardıma bakmadan gitmek, bu kadar zor olacaktı. İlk defa yaşayamadıklarım, hep bir başkasına ait kalacaktı. Bunca koşturma içinde farketmediğim bir şeyi anladım, yanında soluklanırken. O kadar çok yorulmuştum ki, sadece birazcık huzur istiyordum ben.

5 yorum:

damdakiadam dedi ki...

Huzur, seninle olsun...

Zeugma dedi ki...

Şimdiye kadar farkedemediğin nedeni tespit etmen çok güzel..

Yorulmuş olduğun gerçeğini de teyit ediyor üstelik..
Bu ara klasik müzik dinlemeni öneririm..
Sevgiler...

aksamsefası dedi ki...

Küçük bir ayrıntıya kurban edilmiş bir vazgeçişe benziyor.
Huzuru bulman dileğiyle...

aysema dedi ki...

İnsanın içini titretse de yazdıkların, yazılışın güzelliği sarhoş ediyor beni...

Her şey istediğin, özlediğin, beklediğin gibi olsun, o güzel yüreğin huzurla buluşsun Sevgili Parpali...

melaiqe dedi ki...

sevgili parpali sen yazdığında ben söyleyecek söz bulamıyorum bildiğin üzere ama huzuru bulduğın yerde olmanı diliyorum tüm kalbimle...